Op 29 april 2009 (ik was gewoon aan het werk op het gemeentehuis te Huizen) werd ik naar de receptie beneden geroepen om iets te regelen over grondzaken.
Stond daar ineens de burgemeester met mijn colbertje en zei laat het maar over je heenkomen.
Ja, toen kon ik even geen woord uitbrengen.
Want ik wist werkelijk van niets.
Een grote verrassing dus. Daar stonden dan Josephine, mijn kinderen en leden van het bestuur.
Goh dat ik dit mag meemaken. Een grote eer. Jammer dat er maar 7 extra mensen konden worden uitgenodigd.

Hoe ging het verder.

Nou even in een aparte kamer koffiedrinken en dan naar de raadzaal voor deze bijzondere huldiging.
Het moment van het opspelden van de koninklijke onderscheiding staat mij nog steeds helder voor de geest en mijn dank gaat uit aan het bestuur en leiding en alle leden van het Caecilia-gilde voor zoveel waardering.

Dank jullie wel.
En blij dat ik een Caeciliaan mag zijn. Voor alle leden een motivatie om toch vooral door te gaan met dit o zo nuttige vrijwilligers werk.

Richard (van den Brakel).